5 november 2009, de dag dat een heuse media-hetze ontstond n.a.v. de zaak Wickmayer – Malisse. Beide tennisspelers werden toen door het Vlaams Dopingtribunaal (VDT) veroordeeld tot één jaar effectieve schorsing omwille van het slecht invullen van hun ‘whereabouts’. Dia dag was slechts één positief punt te vermelden. Middels deze hetze kwam namelijk aan het licht dat de toenmalige Vlaamse dopingreglementering een beroepsprocedure in eigen land ontbrak. De constatering dat de Vlaamse regelgeving geen beroepsprocedure voorzag, vormde de aanleiding voor mijn voorstel van decreet. Drie jaar lang bleef mijn voorstel stof vergaren in de coulissen van het Vlaams parlement, tot vorig jaar uiteindelijk het nieuwe ontwerp van antidopingdecreet besproken werd.
